Waarom we zo weinig over games spreken?

 
Fredo De Smet

Een foto van je kinderen op Instagram plaatsen kun je moeilijk innovatief noemen. Zeker niet op 1 september, wat namelijk de hoogdag is voor kinderfoto’s. Ondergetekende pleit schuldig. En toch sprong er mij deze week een #backtoschool foto in het oog. Het was een selfie van een mama waarbij de bekende hashtag aangevuld werd met #brooddoos #boekentas #momlife en #fortnite.

Getriggerd door dit lijstje belde ik Saskia Neirinckx, diegene die de foto nam, even op. Saskia is oprichter van het pr-bureau The Wicked. Kortom, een onderneemster die het moederschap combineert met professionele ambities. Dat is ook waar de tekst bij de foto over ging: de uitdaging om de vakantie in te vullen met leuke activiteiten voor je kinderen versus de magnetische kracht van Youtube en gaming. Saskia’s zoon is 9 jaar en speelt graag Fortnite, het spel waarbij je Hunger Games-gewijs moet proberen overleven nadat je zoals in Lord of the Flies op een eiland wordt gedropt. “Fortnite is de religie van het moment”, vertelt ze me via Messenger. Zoonlief kijkt ook naar video’s over het computerspel en verleidde zijn moeder zelfs al eens om aan een Fortnite wedstrijd uit een tijdschrift deel te nemen.

Nu denk je misschien, die jongen is verslaafd. Maar toen de Fransman Antoine Griezmann het tweede doelpunt scoorde in de WK-wedstrijd tegen Kroatië vierde hij dat met een dansje uit Fortnite. We spreken hier, voor de duidelijkheid, over de officiële “Man van de Match” in de grote finale van het wereldkampioenschap in Rusland. De choreografie heet - moest je het willen weten -  “Take the L”.

Noem Fortnite dus niet zomaar een game of iets voor jongeren. Het is een cultuurproduct. Deze zomer zou overigens herinnerd mogen worden als “de zomer van Fortnite” (net zoals 2016 “de zomer van Pokemon Go” was). Dus als je de vraag stelt waarom we in de mediasector zo weinig over games spreken of schrijven, kan ik alleen maar antwoorden: geen idee.

Het lijkt er bovendien niet op dat de zogenaamde Fortnite hype snel voorbij zal gaan. Er ontwikkelde zich op korte tijd een ware economie rond het spel. Dit weekend nog werd er in Seattle in de VS een toernooi met een prijzenpot van 1.5 miljoen dollar afgerond. De hoofdprijs ging trouwens naar een onbekende speler met de naam Morgausse, en niet naar een van de grote eSports teams die ook aan het toernooi deelnamen. Juist, eSports, daar moeten we het ook eens over hebben. Maar laat in ieder geval dit al duidelijk zijn: Fortnite is een cultureel artefact.

Nu we het daarover eens zijn, wil ik het even over die paarse kubus hebben. In de laatste week van augustus landde er namelijk een grote paarse kubus in Fortnite Battle Royale. De kubus kwam in een soort storm uit de hemel gevallen. Wat deze kubus kan of wat hij brengt was en is nog steeds niet duidelijk. Ondertussen is de kubus in beweging gekomen en rolt hij langzaam over het eiland. Hij laat brandsporen na in de grond met symbolen waarvan niemand de betekenis weet.

Op het net vind je nu allerlei theorieën over de kubus. Van analyses en websites die aftellen tot een volgende beweging, tot een vergelijking met religieuze symbolen, zoals de zwarte kubus of Kaäba in Mekka. Hoe het ook zij, van de meer dan 100 miljoen gebruikers van Fortnite heeft vooralsnog niemand kunnen ontcijferen wat de mysterieuze kubus te betekenen heeft. Het klinkt als een sciencefictionfilm (Ready Player One gelezen of gezien?) en dat is het ook. Wat zou de mens doen moest er een zwarte kubus op aarde landen? Bij Epic, het bedrijf achter Fortnite, zijn ze dit idee nu aan het testen. Een geniaal cultureel manoeuvre, zomaar in een videospel.